ANARGYROS ART RESIDENCY SPETSES
Αναργύρειος και Κοργιαλένειος Σχολή Σπετσών
Έκθεση: School of Transitions
Εγκαίνια: 20.06.2025
Διάρκεια έκθεσης: 21.06 – 20.07.2025
Ωράριο λειτουργίας: Καθημερινά 6μμ-10μμ
Καλλιτέχνιδες
- Rowena Hughes (1979, Λονδίνο)
- Κωνστάντζα Καψάλη (1989, Θεσσαλονίκη)
- Ναταλία Μαντά (1994, Αθήνα)
- Ιωάννα Παρασκευοπούλου (1984, Καλαμάτα)
Καλλιτεχνική διεύθυνση residency/Επιμέλεια έκθεσης: Εύα Βασλαματζή
Συντονισμός residency και έκθεσης: Φωτεινή Σαλβαρίδη
Το νέο πρόγραμμα καλλιτεχνικής φιλοξενίας Anargyros Art Residency παρουσιάζει την έκθεση School of Transitions στους χώρους της Αναργυρείου και Κοργιαλένειου Σχολή Σπετσών με έργα των Rowena Hughes, Κωνστάντζα Καψάλη, Ναταλία Μαντά και Ιωάννα Παρασκευοπούλου σε επιμέλεια της Εύας Βασλαματζή.
Μέσα από την έρευνα και το έργο των τεσσάρων καλλιτέχνιδων, η έναρξη του residency με διάρκεια από τις 16 Μαΐου έως και 20 Ιουνίου, είχε ως στόχο να δημιουργήσει μια εναλλακτική σχολή μέσα στη Σχολή. Αυτή η κατεύθυνση αποτέλεσε μεθοδολογικό άξονα του προγράμματος που αρθρώθηκε μέσα από μια σειρά εργαστηρίων και συζητήσεων, ανοιχτά στο κοινό από τις συμμετέχουσες καλλιτέχνιδες και τέσσερις εξωτερικές συνεργάτιδες, επιμελήτριες και εικαστικούς, την Δάφνη Δραγώνα (θεωρητικός, επιμελήτρια), την Λήδα Παπακωνσταντίνου (καλλιτέχνις), την Ayumi Paul (καλλιτέχνις, συνθέτρια) και την Rachael Rakes (θεωρητικός, επιμελήτρια), αλλά και μέσα από μια σειρά πιο αυθόρμητων συναντήσεων και δραστηριοτήτων όπως η συλλογική ανάγνωση κειμένων.
Το πρόγραμμα είναι μια πρωτοβουλία της Αναργυρείου και Κοργιαλενείου Σχολής Σπετσών (ΑΚΣΣ).
Rowena Hughes
1979, Λονδίνο
Ζει και εργάζεται στην Αθήνα και το Αγκίστρι
Δείτε το βιογραφικό της
time swims in circles
2024-2025
Εγκατάσταση
Στην πρακτική της, η Rowena Hughes δουλεύει στη διασταύρωση της επιστημονικής σκέψης και της ρευστότητας του φυσικού κόσμου, συχνά αντιπαραβάλλοντας τη μια με την άλλη και εξερευνώντας τις εντάσεις που προκύπτουν από αυτή τη σχέση. Για το έργο time swims in circles, η Hughes επιστρέφει στον σκοτεινό θάλαμο και στην αναλογική φωτογραφία μετά από είκοσι χρόνια. Μέσα από την τεχνική του φωτογράμματος, η καλλιτέχνις αποτίει φόρο τιμής στην αγγλίδα βοτανολόγο Anna Atkins (1799-1871) που θεωρείται πρωτοπόρος στη χρήση της κυανοτυπίας για την αποτύπωση φυτών. Στις Σπέτσες, μέσα από την καθημερινή της επαφή με τη θάλασσα, τις ακτές και τον χρόνο που περνάει κάτω από την επιφάνεια του νερού, ξεκινάει μια συλλεκτική δραστηριότητα, μαζεύοντας κοράλλια, αχινούς, κάκτους, κατάλοιπα γυαλιού και πλαστικά αντικείμενα που χρησιμοποιεί ως πρωτογενή στοιχεία για φωτογραφικές συνθέσεις, μαζί με αντικείμενα που βρίσκει στις συλλογές της Σχολής όπως γυάλινα δοχεία για μετρήσεις και πειράματα φυσικής και χημείας. Το κυκλικό σχήμα, που παραπέμπει στον κυκλικό χρόνο και στη διαρκή ανακύκλωση της φύσης, βρίσκεται σε πολλές μορφές στο έργο της και λειτουργεί ως σύμβολο για τις κυκλικές διαδικασίες — όπως το γυαλί που ξεκινά από φυσικό υλικό, βιομηχανοποιείται και όταν επιστρέφει στη θάλασσα σμιλεύεται ξανά σε βότσαλο, κλείνοντας έναν κύκλο δημιουργίας και καταστροφής. Η εικόνα που γεννιέται στο σκοτεινό θάλαμο μέσα από το υγρό στοιχείο αντανακλά, σε κάποιες περιπτώσεις, μια άλλη διαδικασία, αυτή της ιαπωνικής τεχνικής suminagashi, όπου η επιφάνεια του νερού ζωγραφίζεται με μελάνι και στη συνέχεια μεταφέρεται σε χαρτί — μια τεχνική που χρησιμοποιεί στην πλαϊνή πλευρά των βιβλίων που καμπυλώνει αλλάζοντας του τη χρήση. Η τυχαιότητα και η παραμόρφωση που δημιουργούνται κάτω από το νερό μετατρέπονται σε τρόπους σκέψης, σε αλλαγές και μετακινήσεις από μια αυστηρά γραμμική αντίληψη προς μια συνθήκη που επιτρέπει την αβεβαιότητα — όπως ακριβώς και η αναλογική διαδικασία που χρησιμοποιεί.
Κωνστάντζα Καψάλη
1989, Θεσσαλονίκη
Ζει και εργάζεται στην Αθήνα
Δείτε το βιογραφικό της
The potential stored in ordinary things
2025
Βίντεο
Στο έργο The potential stored in ordinary things, η Κωνστάντζα Καψάλη εστιάζει στις πολλαπλές πτυχές του θανάτου και της μνήμης, εξερευνώντας την περίπλοκη και συχνά αντιφατική θέση τους μέσα στη ζωή. Μέσα από ένα πολυεπίπεδο αφήγημα που μπλέκει το προσωπικό με το συλλογικό, το υλικό με το επέκεινα και το τελετουργικό με το αυθόρμητο, η καλλιτέχνις προσεγγίζει τον θάνατο τόσο θεσμικά —μέσα από το πρίσμα της εκκλησίας και της παράδοσης — όσο και μέσα από προσωπικές μαρτυρίες. Η έρευνα αυτή ξεκίνησε από την ανακάλυψη μιας ηχογραφημένης αφήγησης που περιγράφει τον θάνατο ενός αγαπημένου προσώπου και την επίσκεψη στη βιβλιοθήκη του. Μέσα από τα βιβλία του εκλιπόντος αναδύεται σταδιακά ένα απρόσμενο πορτρέτο — ένα παλίμψηστο ταυτοτήτων και αναφορών. Το ανεξήγητο των γεγονότων, όπως παρουσιάζονται στην αφήγηση, πυροδοτεί μια ευρύτερη έρευνα στις Σπέτσες γύρω από το μεταφυσικό στοιχείο της καθημερινότητας και τη σημασία των τελετουργιών ως μηχανισμών διαλογισμού, αποδοχής και σύνδεσης με το άγνωστο. Η καλλιτέχνις διασταυρώνει στοιχεία αρχαιολογικής μεθοδολογίας — επηρεασμένη από τις σπουδές της στον τομέα — με εθνογραφικές και καλλιτεχνικές πρακτικές εστιάζοντας σε ο,τι απομένει. Το βίντεο έργο της Καψάλη αποτελεί μια πυκνή σύνθεση εικόνας, λόγου και ήχου, που μας εμβυθίζει στην υλικότητα της απώλειας και στην υπαρξιακή ανάγκη για αφήγηση. Η σημασία των ιστοριών, των αντικειμένων και των τελετουργιών αναδεικνύεται όχι μόνο ως τρόπος κατανόησης του θανάτου, αλλά και ως μια πράξη ενσωμάτωσης του στη ζωή — μια προσπάθεια να βρεθεί μια συνέχεια σε όσα χάνονται.
Ναταλία Μαντά
1994, Αθήνα
Ζει και εργάζεται στην Αθήνα
Δείτε το βιογραφικό της
KIMATIKI: Forms in Flux
2025
Εγκατάσταση
Στο έργο της, που εμπεριέχει ποικιλία μέσων — κεραμικά, υφάσματα, γλυπτά, ήχο και βίντεο — η Ναταλία Μαντά δουλεύει με αρχετυπικές φόρμες και διαδικασίες που ενσωματώνουν συστήματα και αυτοσχεδιες μεθόδους καθώς και την εφεύρεση νέων κωδικών επικοινωνίας μέσα από μια ψευδο-επιστημονική προσέγγιση. Για το έργο της BODY, η Μαντά ξεκίνησε από τη μελέτη των χειροποίητων εργαλείων και βαριδιών για βυθομέτρηση του πατέρα της, ο οποίος δραστηριοποιούνταν ερασιτεχνικά ως ψαράς στην ευρύτερη περιοχή. Η περιοχή του βυθού και το άγνωστο που αυτός φέρει μαζί του, καθώς και η πρόσβαση στην κατανόησή του μέσω των βαριδιών και άλλων εργαλείων, αποτελούν το τόπο μελέτης της καλλιτέχνιδας. Στην αίθουσα Φυσικής της Αναργυρείου και Κοργιαλενείου Σχολής, στο ξύλινο αμφιθέατρο όπου δίδαξαν σημαντικές προσωπικότητες, η Μαντά εγκαθιστά προς μελέτη ένα ον, αναζητώντας μια νέα ανατομία. Αυτή η ανατομία δεν ανταποκρίνεται σε κάποια υπάρχουσα μορφή· ο σκελετός, το απομεινάρι του σώματος που υπήρξε, συνομιλεί με τα αυγά — σύμβολα του ανεξερεύνητου, του μη υπαρκτού ακόμα — δημιουργώντας έναν διάλογο ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον, το υλικό και το φαντασιακό. Το έργο αυτό συνοδεύεται από ένα σχέδιο τομής του γλυπτού σε φυσικό μέγεθος καθώς και σχεδιαστικές μελέτες της ανθρώπινης ανατομίας σε διάλογο με μετρήσεις χώρων, διαγράμματα, νούμερα και ιδιοσυγκρασιακές εξισώσεις. Στο βίντεο DIARY: Eggs & Tools, η Μαντά μας βυθίζει κάτω από την επιφάνεια του νερού, αναζητώντας μια ενδιάμεση στιγμή όπου όλα υπάρχουν μόνο ως πιθανότητες — τη στιγμή της κύησης και της δημιουργίας των νέων μαλακών οστών του οργανισμού. Εκεί, η έννοια της άνωσης και της βαρύτητας, δεν αποτελούν πια επιστημονικά δεδομένα αλλά λειτουργούν αυτοτελώς και μετατρέπονται σε αφορμή για παιχνίδι.
Ιωάννα Παρασκευοπούλου
1984, Καλαμάτα
Ζει και εργάζεται στην Αθήνα
Δείτε το βιογραφικό της
found memories
2025
Ηχητική εγκατάσταση, περφόρμανς
Η Ιωάννα Παρασκευοπούλου στο έργο της συνδυάζει κίνηση και ήχο για να μεταφέρει αναμνήσεις ή εικόνες που βρίσκει σε προσωπικά ή τυχαία φωτογραφικά αρχεία. Στο έργο found memories, η Παρασκευοπούλου ξεκινά με δύο παράλληλες έρευνες που διασταυρώνονται και διαπλέκονται για τη δημιουργία μιας περφόρμανς με έμφαση στο ηχητικό στοιχείο. Το πρώτο κομμάτι αφορά την παρατήρηση και καταγραφή ανθρώπων που έχουν ασχοληθεί στο παρελθόν, ή ακόμα και σήμερα εξασκούν, χειρωνακτικά επαγγέλματα που σταδιακά χάνονται — όπως η υφαντική τέχνη, η ξυλοναυπηγική ή το βοτσαλωτό — και εστιάζει στη σωματικότητα και την υλικότητα, αλλά και στην ηχητική ανάμνηση που αφήνει αυτή η επαναλαμβανόμενη πρακτική. Το δεύτερο, σχετίζεται με φωτογραφικά αρχεία από τις Σπέτσες, όπως το Τοπικό Αρχείο Σπετσών, αλλά και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, που λειτουργούν ως σύγχρονα αποθετήρια μνήμης: οικογενειακές φωτογραφίες, πορτραίτα, εικόνες που απεικονίζουν στιγμές εργασίας αλλά και ανάπαυλας, σημειώσεις που τα συνοδεύουν. Στο έργο όλα αυτά μετουσιώνονται στην καταγραφή της εμπειρίας της Παρασκευοπούλου από την έρευνα και τη δική της σωματική εργασία — αυτήν του χορού — μέσα από διαφορετικά είδη γραφής από τα οποία η εικόνα απουσιάζει αλλά υπονοείται. Σε αυτή τη χορογραφία τα μηχανήματα που εκπέμπουν τον ήχο ή την εικόνα συμμετέχουν ενεργά και το σώμα της καλλιτέχνιδος γίνεται διαμεσολαβητής. άλλων αφηγήσεων με αναφορές σε οικογενειακές ρίζες και αγροτικές εργασίες. Μέσω άλλων σωμάτων, άλλων φωνών και συλλογικοτήτων, η Παρασκευοπούλου σχεδιάζει μια φαντασιακή έξοδο, ένα πολλαπλό σώμα μνήμης που επικοινωνεί, ζει, δημιουργεί ή και διαφέυγει πέρα από τον ατομικό χρόνο.
Κείμενα
Εύα Βασλαματζή
Το Anargyros Art Residency πραγματοποιείται εξ’ολοκλήρου στην Αναργύρειο και Κοργιαλένειο Σχολή των Σπετσών.
Μια πρωτοβουλία της Αναργυρείου και Κοργιαλενείου Σχολής Σπετσών (ΑΚΣΣ).
Υπό την αιγίδα του Δήμου Σπετσών.
Με την ευγενική χορηγία της Hellenic Seaways.
